Turkse Nederlanders zijn aan het verwesteren. Ze zien het steeds minder zitten hun ouders te verzorgen, doordat ze kiezen voor hun baan en gezin.

De ANBO, Hilverzorg en Mevlut Yucel van het interculturele platform Bekend Maakt Bemind hielden daarom een bijeenkomst voor oudere Turkse Hilversummers in Flat Kerkelanden in Hilversum. Deze groep maakte op deze manier kennis met het wonen in een zorgcentrum.

Goede opkomst

Ondanks de barre weeromstandigheden is de opkomst bij deze eerste meeting goed. Pakweg twintig Turkse 65-plussers en Turkse mantelzorgers komt bijeen. 'Ik heb vervoer voor ze geregeld en de mantelzorgers kwamen met de fiets', vertelt tolk Yucel. 'Met deze bijeenkomst willen we laten zien dat er aan de Turkse ouderen in Hilversum gedacht wordt. Ze moeten weten wat een zorgcentrum voor ze te bieden heeft.'

De bijeenkomst is in het kader van het project 'ontmoet elkaars culturen'. De Turkse vrouwen hebben dit goed begrepen en zoeken meteen contact met mensen van het zorgcentrum en de bewoners. De mannen blijven wat meer bij hun eigen groep. De 73-jarige Resat Gönüllü is een van hen en woont al jaren in Hilversum. Hij heeft flink nagedacht over de zorg. 'Ik kan nu nog alles zelf doen. Maar als dat straks niet meer zo is, wat moet er dan gebeuren? Daarom ben ik hier. Ik wil liever niet afhankelijk zijn van mijn zoon.'

Indruk

Naast tekst en uitleg over onder andere thuiszorg krijgen de aanwezigen een rondleiding door het zorgcentrum. Een kamer van een bewoner, koffieruimtes en het kapel maken indruk. Dat geldt ook voor de 62-jarige Aysel Turkenmez. 'De kinderen hoeven mij straks niet te verzorgen. Ik ga gewoon hier wonen. Het zou mooi zijn om met mijn Turkse vriendinnen hier te kunnen wonen. We willen het liefst bij elkaar blijven. Maar als dat niet gebeurt, is het niet erg. Ik kan Nederlands spreken dus die taalbarrière is er voor mij niet.

De heer Gönüllü is wat kritischer. 'Het ziet er prachtig uit, maar het wordt mooier voorgedaan dan het is. Je kan niet zomaar in zo'n woning terecht. Daar gaat jaren wachten en veel papierwerk aan vooraf. Ook lijkt het alsof wij zelf een kamer mogen kiezen, maar volgens mij is dat helemaal niet zo.' Vanwege zijn twijfels was Gönüllü degene die de meeste vragen stelde in de afsluitende vragenronde. Hij vroeg onder andere of hij zijn eigen keuze kon bepalen en of er rekening wordt gehouden met islamitische eetgewoonten. Gönüllü kreeg op beide vragen een ja, dus kon ook hij tevreden naar huis.

Het beeld wat de Turkse Hilversummers hadden van een zorgcentrum, zoals ze het kennen in Turkije, is door de rondleiding compleet veranderd.

Bron: Gooi en Eembode